سنت ششم

یک گروه NA هرگز نبایست هیچ موسسه مرتبط یا هر سازمان خارجی را تایید و یا در آنها سرمایه‌گذاری کند یا نام NA را به آنها عاریت دهد. مبادا مسائل مالی و ملکی و شهرت ما را از هدف اصلی خود منحرف سازد.

سنت ششم به ما می آموزد تا با خود صادق باشیم . سنت ششم شرح می دهد که چرا پیام NA باید شفاف باشد. اگر بخواهیم از انحراف دوری کنیم ، باید بدانیم که چه هدفی داریم . ما نمی شود که در مورد هدف خود تقریبا آگاه باشیم ، بلکه باید کاملا مطمئن باشیم . ما یک پیام داریم و هدف مان رساندن پیام است . هر چیز دیگری ، یک سر در گمی و انحراف است . سر در گمی تمرکز ما را از بین می برد و انحراف نیز باعث اتلاف انرژی مان می شود ، که این دو مسئله ما را از آن چیزی که برایمان مهم است دور می کنند. اعتیاد بطور درد آوری ما را از امید و باورهایمان دور می کند . سنت شش می گوید مسایلی که چه به عنوان گروه و چه به عنوان یک فرد باعث انحراف ما می شوند ، اغلب در ابتدا به نظر می رسد که به نفع ما هستند ، اما در طولانی مدت باعث سرخوردگی و شکست ما می شوند . حتی اگر از همان ابتدا مراقب پیام ، استقلال و اصول خود نباشیم ، به هر حال در نقطه ای در میابیم که دوازده سنت را رعایت کنیم تا بتوانیم به حیات خود ادامه دهیم .

اگر چه لغت * شهرت * به معنی ستایش و احترام است ، اما در اصل به معنی تصور باطل و نیرنگ است . بنابراین شهرت اغلب کاذب است و ریشه در توهم دارد . در انجمنی که همگی ما در آن برابر هستیم و گمنامی اساس روحانی آن است ، تصور شهرت بسیار مخرب است . اگر فکر کنیم کاری که انجام می دهیم تحسین بر انگیز است ، یا خدمت ما چشمگیر است ، یا فکر کنیم که طول مدت پاکی ما به معنی برتری و نفوذ بیشتر در بین اعضا است به واسطه آن به دنبال شهرت در معتادان گمنام باشیم ، در اصل باعث جدایی و انزوای خود خواهیم شد . انجام این کار نه تنها فضای بهبودی را سمی می سازد ، بلکه برای شخص ما بسیار خطرناک است .

سنت ششم، در مورد بعضى از چیزهایى صحبت می کند که ما براى حفظ و نگهدارى هدف اصلی مان باید آن را انجام دهیم. این سنت، پایه و اساس خط مشى عدم وابستگى است و در بقا و رشد معتادان گمنام اهمیت حیاتى دارد.

حال بگذارید مطالب این سنت را تجزیه و تحلیل کنیم. اولین کارى که گروه نمی بایست انجام دهد، تأیید است. مفهوم تأیید، تصدیق یا توصیه کردن یا صحه گذاشتن است . تأیید هم می تواند مستقیم باشد و هم می تواند به طور ضمنى و تلویحى انجام گیرد. تأیید مستقیم را همه روزه در تبلیغات تلویزیو نى میتوانیم ببینیم، اما تأیید، تلویحى و ضمنى، نوعى است که به طور وضوح و مشخص مطرح نمی شود.

بسیارى از سازمان ها مایلند که از نام NA بهره برداری کنند ، در صورتی که اجازه این کار به آن ها داده شود، مفهومش این است که آن ها را به طور تلویحى و ضمنى تأیید کرده ایم . این عمل تخلف از سنت ششم است . بیمارستان ها، مراکز درمانى معتادان و زندان ها، بعضى از مؤسساتى هستند که مرتباً با آن ها سر و کار داریم . با آن که این مؤسسات خلوص نیت دارند و ما جلسات NA را درمحل آن ها برگزار مى کنیم،لیکن نمی توانیم آن ها را تأیید، یا کمک مالى کنیم و یا اجازه دهیم که از نام NA جهت پیشرفت کارخود استفاده کنند، اما در هر صورت ما همیشه مایل و آماده ایم اصول NA را جهت استفاده معتادانی که هنوز در عذابند ، به داخل این موسسات ببریم ، تا بلکه معتادان ، خود بتوانند انتخاب کنند .

کار دیگرى که ما هرگز نمی بایست انجام دهیم و از همه مسائل دیگر بدیهی تر است، سرمایه گذارى، در اختیار گذاشتن پول و کمک مالى است.

سومین مطلبى که این سنت، ما را از آن بر حذر می دارد، اجازه استفاده از نام NA جهت رسیدن به اهداف سازمان هاى دیگر است . براى مثال چندین بار برخى از سازمان ها سعى کرده اند که براى توجیه بودجه هاى درخواستی شان، معتادان گمنام را قسمتى از خدمات مورد عرضه خود جلوه دهند.

در قسمت بعد، این سنت، براى ما روشن می کند که منظور از مؤسسه مرتبط هر جایی است که اعضای NA با آن مربوط باشند. این جا، ممکن است خانه نیمه راه، مرکز سم زدایى، مرکز مشاوره و یا کلوب معتادان باشد . مردم به سادگی ممکن است در تشخیص تفاوت بین NA و مؤسسات مرتبط دچار اشتباه شوند. خانه هاى بهبودى که توسط اعضاى NA بنیان گزاری شده و یا اعضاى ما در آن کارمى کنند، باید تفاوت هایشان را با NA شفاف سازند . احتمالاً بیشترین سردرگمى وقتى وجود دارد که پاى کلوب معتاد ان در کار باشد . تازه واردان و یا حتّى بعضى از اعضاى قدیمى، اکثراً کلوب معتادان و معتادان گمنام را یکى تصور می کنند . ما باید دقت کنیم که مردم از تفاوت بین این موسسات و NA ، بدرستى آگاه شوند. منظور از سازمان خارجى، هر گونه ، آژانس ، مؤسسه تجارتى، فرقه مذهبى، سازمان، جمعیت مشابه و خلاصه هر انجمن دیگرى است. تشخیص بیشتر این مؤسسات به جز انجمن ها ى مشابه ، آسان است . معتادان گمنام، یک انجمن کاملاً جداگانه و مجزا از هر انجمن و سازمان دیگرى است و متکّى به حقوق خود می باشد . مشکل ما، اعتیاد است . انجمن هاى دوازده قدمى دیگر مخصوص مشکلات دیگرى هستند و رابطه ما با آن ها به شکل همکارى بدون وابستگى است. استفاده از نشریات، سخنران و پخش اخبار مربوط به هر انجمن دیگر در جلسات ما، تأیید تلویحی و ضمنی مؤسسات غیرمرتبط است.

هشدار دیگرى که سنت ششم به ما می دهد، این است که << مبادا مسائل مالى، ملکى و شهرت، ما را از هدف اصلی مان منحرف سازد >> این گونه مشکلات اکثراً تبدیل به وسوسه می شوند و ما را از هدف روحانی مان دور می کنند . براى فرد، یک چنین سوء استفاده هایى حاصلى جز درد و رنج ندارد و براى گروه هم بلا و مصیبت به بار مى آورد. وقتى که ما به عنوان گروه، در هدف اصلى خود مردد باشیم، معتادانى که در غیر این صورت می توانند بهبود پیدا کنند، خواهند مرد.

اگر چه این سنت گروهها را مورد خطاب قرار می دهد ، اما مسایلی که درباره آنها به ما هشدار می دهد ، در سطح شخصی نیز کاربرد دارند ، به این معنی که : پول ، ملک و شهرت می توانند باعث گمراهی شخصی ما شوند ، زیرا هر یک از آنها می تواند خودمحوری ما را تقویت کند . این سنت هر یک از ما را متوجه سرمایه گذاری شخصی که در گروه و انجمن داریم ، می سازد . به کارگیری فروتنی و گمنامی توسط هر یک از ما ، در راستای خدمت به خودمان و به گروه است .

یکی از نمادهای بیماری ما این است که ما را از چیزهایی که برایمان مهم هستند دور می کند . ما ممکن است دارای رویا و اهدافی باشیم ، یا دارای افرادی که به ایشان عشق می ورزیم و برایمان اهمیت دارند ، یا دارای ارزش های روحانی و ایمان مذهبی ، اما هیچ یک از اینها که مصرف می کنیم برایمان مهم نیستند . اعتیاد بارها و بارها باعث گمراهی ما می شود ، تا در نهایت احساس پوچی کامل به ما دست می دهد . این همان حس تهی بودن و پوچ بودن در وجود ما است که ما حاضریم هر کاری انجام دهیم تا آن را احساس نکنیم ، حتی حاضریم بمیریم و این حس را نداشته باشیم . بعضی اوقات این احساس پس از سال ها بهبودی نیز ما را تعقیب می کند یا دوباره به ملاقات مان می آید.

تمرین سنت شش به عنوان یک عضو به این معنی است که تشخیص دهیم از چه راههایی وابستگی شخصی ما می تواند بر گروه تاثیر گذارد ، هم چنین اشتیاق ما نسبت به مسایل مالی ، ملکی و شهرت چگونه به تمرین شخصی ما از اتحاد ضربه می زند . اگر بخواهیم این سنت را در سطح زندگی شخصی خود بررسی کنیم ، اغلب باید به عکس العمل های خود در برابر چیزهایی که برایمان جذاب هستند را مورد توجه قرار دهیم . اکثر ما از داشتن چیزهای خوب و جذاب لذت می بریم و داشتن احترام در جامعه برایمان ارزشمند است . به نظر دیگران خوب آمدن ممکن است آنقدر برایمان مهم باشد که دایم مواظب رفتار خود و نحوه ارائه و معرفی خود به دیگران باشیم . یا آنقدر مهم که برداشت ما از خود بر اساس این باشد که دیگران چه دیدی نسبت به ما دارند .

اگر احساس کنیم نالایق هستیم ، از راههایی ضربه پذیر می شویم که خودمان هم نمی توانیم تشخیص دهیم . ممکن است حتی نسبت به خودمان ، انجمن مان ، پیام مان و یا اصول مان نا مطمئن شویم . به خصوص وقتی که تازه به شرایط جدیدی وارد می شویم ، استوار ماندن براین مسائل ممکن است به نظر تجملی باشد . پیش خود فکر خواهیم کرد که این کار را بعدا و وقتی خوب سازمان یافته شدیم ، انجام خواهیم داد . یا ممکن است تصور کنیم بعضی از اصول سنت ها فقط مناسب جوامعی از NA است که منابع کافی در اختیار دارند . در اصل همه اینها بسیار از حقیقت به دور هستند . ما نمی توانیم یک ساختار مستحکم را بر پایه و بنیان ضعیفی بنا کنیم ، چه در زندگی شخصی خود و چه در انجمن .

در جلسات NA دکترها ، و کلا ، مشاورین و کارمندان سلامت و درمانی ، عضو هستند که زندگی حرفه ای ایشان به انواع مختلف با هدف اصلی ما تلاقی می کنند . سنت هشت راهنمایی های کافی در مورد رابطه شغلی ما با عضویت در NA به ما ارائه داده است ، اما در این رابطه سنت شش به ما در مورد نشانه هایی از تایید یا وابستگی در جلسات هشدار داده است . به عنوان مثال ، باید بررسی کنیم که آیا پوشیدن یونیفورم یا استفاده از آرم و مدال خاصی در جلسات بر وابستگی دلالت دارد ، یا باعث جدایی ما از دیگران می شود، یا پیام اشتباهی برای کسانی هست که در جلسه حضور دارند.

تایید به معنی حمایت آشکار از سازمان یا شخص خاص است . هر یک از ما ممکن است دارای اهداف و آرمان ، کاندیدا ، سیستم اعتقادی ، مدرسه ، کلیسا یا حتی مراکز درمانی باشیم که شخصا از آن حمایت می کنیم . اما نگه داشتن آنها در خارج از جلسات ، ما را در برابر تضادهایی که ممکن است باعث انحراف ما از بهبودی شود ، حمایت می کند . ما لازم نیست تا شخصیت خود را بیرون جلسات بگذاریم تا با دیگران در اتحاد باشیم ، اما باید مراقب مسایلی باشیم که درون یا اطراف جلسه مشارکت می کنیم که آیا در راستای هدف اصلی ما هستند .

تفاوت بزرگی بین عاریت دادن نام شخص خود به عنوان یک فرد به عاریت دادن نام معتادان گمنام وجود دارد . اگر ما در یک مجمع عمومی یا رسانه اجتماعی شرکت کنیم ، باید مراقب باشیم که علایق متنوع و وابستگی های شخصی ما چگونه به عموم ارائه می گردد .مفید است تا به خاطر داشته باشیم که دیگران ممکن است نتوانند عقاید شخصی یک عضو را از اصول NA در کل تمیز دهند . داشتن آگاهی تاثیر بسزایی بر حفظ درستکاری ما دارد . ما ممکن است متوجه نباشیم که رفتارهای ما حاوی پیام است ، اما در واقع اعمال ما پیامی بسیار رسا و شفاف دارند .

دارا بودن منابع مالی جهت دست یافتن به اهداف مان ، اولویت بعضی از ما است . اعتیاد فعال هیچ سودی به حال امنیت مالی ما نداشت ، و ممکن است زمان زیادی طول بکشد تا ما بتوانیم حتی نیازهای اولیه خود را بر طرف کنیم . هیچ چیزی در اصول ما بر علیه خواست مان جهت بهتر شدن و رسیدن به رفاه وجود ندارد . اصل به کارگیری اصول در تمام امور باعث پیشرفت ما در زمینه های مختلف زندگی می شود . قدرت تشخیص دادن و خدمت به یک هدف ، برقراری تعادل بین اتحاد و استقلال ، شناخت ارزش هایمان و آموزش چگونگی به کار گرفتن آن همگی هدیه سنت ها به ما هستند تا بتوانیم بهتر در خدمت خود ایفای نقش کنیم . اما اگر مسایل مالی در زندگی ما اسیر چنگال بیماری مان شود ، آنگاه ممکن است در دام این احساس بیفتیم که هیچوقت هیچ چیز کافی نیست . این ترس ما را به سمت وسوسه و اجبار سوق می دهد ، که ممکن است ما آن را توجیه کنیم و بگوییم به دنبال ” موفقیت ” هستیم .